Rozdział 7

Zbliżył swoje usta do moich i delikatnie je musnoł.Tak, tak wiem, każda ich fanka by krzyczała z radości,że Harry Styles ją pocałował.Ja jednak postanowiłam że zachowam spokój.Słyszałam śmiechy reszty i czułam w brzuchu motylki.Coś mi się wydawało, że ten pocałunek nie trwał tylko 15 sec. tylko o wiele dłużej.

Wiem że może znamy się tylko parę dni, ale przez ten pocałunek poczułam, że chyba czuję coś do Hazzy.To nie było uczucie takie jak do Davida -przyjaźń czy koleżeństwo- to było coś większego. No fajnie, zakochałam się w chłopaku którego znam od paru dni-pomyślałam

Kiedy Harry się ode mnie odkleił zrobił się czerwony.

-Uuu..Harry było gorąco- zaśmiał się Zayn

-To było tylko wyzwanie, nie myśl sobie- powiedział Harry po czym spuścił głowę- To gramy dalej ?-zapytał

-Pewnie-krzyknęli chłopcy 

Wypadło na Davida i wybrał prawdę. 

-A więc powiedz jesteś prawiczkiem -zapytał Harry uśmiechając się

 -No ej.. miały być normalne pytania jak już-odp. oburzony David

-No i są ;p -zaśmiał się Liam -to odpowiadaj 

Oczywiście wiedziałam, że nie jest, jako przyjaciółka wiedzieliśmy o sobie wszystko tak podejrzewam haha ;d 

-No,ee....nie nie jestem - wydukał David 

-Uhuhu to z kim miałeś okazje stracić -śmiał się Niall 

-Miało być jedno pytanie-powiedziałam

-Czy ty go bronisz, a może to z tobą robił to pierwszy raz co ? - zapytał Harry po czym lekko posmutniał 

-Miało być jedno pytanie tak ? A więc gramy dalej - powiedział lekko zdenerwowany David i zakręcił butelką 

Graliśmy chyba tak do 15, aż nam się znudziło. 

-Chce mi się jeść-powiedział,a raczej krzyknął Niall

-Zamawiamy pizze- zapytał Lou i Harry w tym samym czasie i zaczęli się śmiać

Po pół godziny przywieźli ich wymarzoną pizze i zaczęli jeść.

-Sophie ty nie jesz ? -zapytał troskliwie Louis 

-Nie nie mam jakoś ochoty

-No proszę cię jeden przynajmniej kawałek 

-Louis ! nie chcę na prawdę

Chłopcy wygłupiali się oczywiście przy jedzeniu, nie obyło by się bez tego ;d Postanowiłam pójść do łazienki się ogarnąć, chociaż trochę.Jak pomyślałam tak zrobiłam,byłam w łazience i właśnie poprawiałam makijaż kiedy ktoś zapukał do łazienki.

-Mogę - zapytał znajomy głos, podejrzewałam że to Harry 

-Tak, wejdź

-Po co się malujesz ? -zapytał z mina O.o 

-Żeby być ładniejszą ? Tak,właśnie chyba dlatego-odpowiedziałam sama sobie na pytanie 

-Jesteś ładna i bez makijażu -powiedział i się zarumienił

WoW, tyle co o nich wiedziałam, a w szczególnie o Hazzie i nigdzie nie było mowy o tym, że Harry się rumieni przy jakiejkolwiek dziewczynie.Nie no ok.

-A może masz ochotę na spacer- zapytał nieśmiało 

-Jasne, tylko czy reszta będzie chciała

-Chodziło mi raczej,żebyśmy sami wyszli -uśmiechnął się lekko 

-Aa..tak pewnie, czemu nie ;d. Tylko pójdę do domu się przebior, bądź u mnie za 15 min. -powiedziałam to po czym wybiegłam z domu.

***Perspektywa Harrego***

Nigdy nie czułem czegoś takiego do dziewczyny.Strasznie mi się podoba, mimo że znamy się tylko parę dni.

Kiedy na mnie wpadła i ujrzałem jej piękne oczy. 

Co ja wygadywałem, ona z tego co wiem przyjechała tu tylko na wakacje, nie mogłem się w niej zakochać.

Cóż rozum nie pozwalał, ale serce coraz bardziej się w niej zakochiwało.A co jeśli ona do mnie tego nie czuje? Zostanę wyśmiany,odrzucony ? Stop ! Myśl pozytywnie- powtarzałem sobie po cichu siedząc w pokoju. 

-Dobra to ja chyba muszę już iść-krzyknąłem do chłopaków zbiegając ze schodów.

-A gdzie idziesz ? I gdzie Sophie?-zapytał David

-Sophie poszła do domu.Nie bójcie się zajmę się nią- i wyszczerzyłem się jak tylko mogłem 

-Tylko nie zajmuj się nią za dobrze - powiedział ze śmiechem Zayn 

Wytyknąłem muu język i pobiegłem do domu Sophie.

******

No w miarę byłam gotowa.Nawet ładnie wyglądałam.Miałam na sobie krótkie dżinsowe spodenki,koszulkę z napisem '' I love You'' i parę dodatków.

Usłyszałam dzwonek do drzwi i pobiegłam na dół otworzyć.W nich stał uśmiechnięty loczek.Mogłam na jego piękne oczy i uśmiech patrzeć całymi dniami. Po prostu uwielbiałam to w nim.

-Możemy iść-wyrwał mnie z rozmyślań Harry

-Tak ,pewnie

Szliśmy tak przez dobre 15 minut w stronę parku,a dokładniej jednej ławki.Całą drogę gadaliśmy,tematy nam się nie kończyły,ale jednak miejscami czułam że Harry jest jakiś nieobecny.

Usiedliśmy razem na ławce i postanowiłam z nim o tym porozmawiać.

-Harry...co się dzieje ? Widzę że coś jest nie tak.-zapytałam niepewnie 

-Bo...

Wreszcie napisałam kolejny rozdział.Zdaje sobie sprawę że nikt ich nie czyta ale co tam nie mam co robić to pisze ;d Moja tak jakby pasja haha ;d